Resultaat 97–120 van de 529 resultaten wordt getoondGesorteerd op nieuwste

• 

  Janet Meester en Jan Bor, De duisternis ziet het hart aan – standaard editie

  Het boek De duisternis ziet het hart aan komt voort uit een dia­loog tussen beeldend kun­ste­naar Janet Meester en filosoof Jan Bor. Het gaat over de intensiteit van de stilte, het waar­nemen voorbij het weten en het aangaan van de verbinding met het zichtbare: de essentie van alle beeldende kunst.
  Een installatie van 36 abstracte, monochrome drieluiken vormt de basis. Het boek laat niet alleen het werk zien, maar ook de wereld van denken en ervaren waaruit het werk voort­kwam: prachtig verwoord door Jan Bor en, in een fijnzinnige vormgeving, zichtbaar ge­maakt door Gert Jan Slagter.

  Deze uitgave is deel 1 van een serie waarin Janet Meester haar beeldend werk verbindt aan filosofie, muziek en poëzie.
• 

  Janet Meester en Jan Bor, De duisternis ziet het hart aan – luxe editie

  Het boek De duisternis ziet het hart aan komt voort uit een dia­loog tussen beeldend kun­ste­naar Janet Meester en filosoof Jan Bor. Het gaat over de intensiteit van de stilte, het waar­nemen voorbij het weten en het aangaan van de verbinding met het zichtbare: de essentie van alle beeldende kunst.
  Een installatie van 36 abstracte, monochrome drieluiken vormt de basis. Het boek laat niet alleen het werk zien, maar ook de wereld van denken en ervaren waaruit het werk voort­kwam: prachtig verwoord door Jan Bor en, in een fijnzinnige vormgeving, zichtbaar ge­maakt door Gert Jan Slagter.

  Deze uitgave is deel 1 van een serie waarin Janet Meester haar beeldend werk verbindt aan filosofie, muziek en poëzie.
• 

  Susan van den Berg, ‘Het was alsof ik hem al lange tijd meedroeg’ – Annelies Alewijnse geïnspireerd door Jan Mankes (1889-1920)

  Over het kunstwerken-in-boekvorm-project ‘Het was alsof ik hem al lange tijd meedroeg’ van Annelies Alewijnse verscheen een eenvoudig maar fijnzinnig cahiertje met een verhelderende tekst van Susan van den Berg.
• 

  Annelies Alewijnse, ‘Het was alsof ik hem al lange tijd meedroeg’ – een reeks van 25 unieke kunstwerken-in-boekvorm

  Voor Annelies Alewijnse (1961) vormde Jan Mankes’ ingetogen oeuvre het vertrekpunt voor een reis in alle rust langs de (on)volkomenheden van het bestaan.

  Van den Berg over Alewijnse in het cahiertje ‘Het was alsof ik hem al lange tijd meedroeg’:
  ‘De kunstenares koestert – net als Mankes – oprechte aandacht voor het kleine, dat kan schitteren in de schaduw. De gloedvolle sfeer die wordt opgeroepen laat zich moeilijk vangen, maar wel behoedzaam benaderen.’
• 

  Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch, Ei! Ei! – De wonderlijke reis van twee eieren en een poppenkast

  Twee eiervrienden lopen met hun eiervoeten aan hun eierbenen over de paden. De poppenkast drentelt achter hen aan. Onderweg ontmoeten ze allerlei figuren en iedere dag spelen ze met elkaar een fantastische poppenkastvoorstelling.

  Een experimenteel prentenboek van de twee multi-talenten Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch, die een gek verhaal presenteren over twee eieren en een poppenkast. Een prentenboek over vriendschap en durf, een feest voor oog & hart, waarin je uitgedaagd wordt goed te lezen en te kijken.
• 

  Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch, Ei! Ei! – De wonderlijke reis van twee eieren en een poppenkast – luxe editie versie A

  Twee eiervrienden lopen met hun eiervoeten aan hun eierbenen over de paden. De poppenkast drentelt achter hen aan. Onderweg ontmoeten ze allerlei figuren en iedere dag spelen ze met elkaar een fantastische poppenkastvoorstelling.

  Een experimenteel prentenboek van de twee multitalenten Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch, die een gek verhaal presenteren over twee eieren en een poppenkast. Een prentenboek over vriendschap en durf, een feest voor oog & hart, waarin je uitgedaagd wordt goed te lezen en te kijken.

  LET OP: vermeld bij het bestellen in het veld Bestelnotities welke luxe editie u wilt ontvangen, bijvoorbeeld A.01.
  Wij raden u aan te kiezen voor verzending als Verzekerd Pakket.
  
• 

  Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch, Ei! Ei! – De wonderlijke reis van twee eieren en een poppenkast – luxe editie versie B

  Twee eiervrienden lopen met hun eiervoeten aan hun eierbenen over de paden. De poppenkast drentelt achter hen aan. Onderweg ontmoeten ze allerlei figuren en iedere dag spelen ze met elkaar een fantastische poppenkastvoorstelling.

  Een experimenteel prentenboek van de twee multitalenten Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch, die een gek verhaal presenteren over twee eieren en een poppenkast. Een prentenboek over vriendschap en durf, een feest voor oog & hart, waarin je uitgedaagd wordt goed te lezen en te kijken.

  LET OP: vermeld bij het bestellen in het veld Bestelnotities welke luxe editie u wilt ontvangen, bijvoorbeeld B.01.
  Wij raden u aan te kiezen voor verzending als Verzekerd Pakket.
• 

  Aafke Steenhuis, Wie ben je? – Dagboeken en zelfportretten

  Onlangs is Aafke Steenhuis zeventig jaar geworden. In deze uitgave met dagboek-fragmenten en zelfportretten blikt zij terug op wat zij in zestig jaar heeft meegemaakt, als jong meisje, studente, journaliste, schrijfster en schilder van haar tijd.
  Hoe verloopt een mensenleven? Hoe ontwikkel je je? Welke keuzes in je leven maak je? In hoeverre verander je gedurende je leven, in hoeverre blijf je dezelfde? Wie ben je eigenlijk?

  Marja Pruis in De Groene Amsterdammer: ‘Titels als Kindertijd, Studietijd en Journaliste komen in feite precies tegemoet aan het voyeurisme van de dagboeklezer (…) sterker nog: ik raakte almaar meer getergd, omdat ik nieuwsgierig werd naar meer. Deze korte lemma’s zijn snapshots uit het leven dat zeker vanaf de studietijd ook voor derden mateloos interessant wordt.
  (…) Ze gaat Nederlands studeren in Groningen, het is midden jaren zestig. (…) Als ze een interview met Germaine Greer heeft gelezen noteert ze: Alles is mogelijk. Vrij zijn, je uiten, boos worden, schelden, vergeven. Een vrouw kan een geweldig wezen zijn.’
• 

  Diederik Ninck Blok, De Groninger Zilverkamer

  Het boek De Groninger Zilverkamer geeft een breed overzicht en een goede indruk van de opzet van de collectie.
  Het is bewust geen wetenschappelijke uitgave, maar een catalogus boordevol prachtige afbeeldingen van fotograaf Hans Westerink, voorzien van een aantal essentiële gegevens.

  Waar mogelijk wordt er interessante, historische achtergrondinformatie gegeven over de Groninger zilversmeden. Een beroepsgroep van ambachtslieden die niet altijd even gemakkelijk konden voorzien in hun levensonderhoud. Maar die wellicht dankzij hun volkseigen doorzettingsvermogen door de eeuwen heen een zilvercollectie hebben opgebouwd die absoluut de moeite waard is om gezien en gekend te worden.
• 

  Menno van Heumen, Bewegend hout

  alles kon je worden
  berijder, bisschop of bewaker
  de gedachte zwarte dame te zijn
  koning niet nee, onbereikbaar voor
  jezelf zoals je zelf niet mocht worden
  te moeten wachten tot je wordt beroerd
  aangeraakt zodat je wel moet bewegen
  stap voor stap naar de rand waar je oplost in het niets

  Een poëziebundel die geheel is gebaseerd op de wereld van het schaakspel.
  Is dat mogelijk? Ja! En is dat interessant? Ja!

   
• 

  Chris Herenius, Vreemde gebieden

  Wanneer fijnschilder Chris Herenius aan het eind van een dag schilderen zijn palet eens goed bekijkt, ziet hij het volgende:

  ‘Alles is door elkaar gesmeerd. Soms is in die tamelijk smerige kleurenbrij een heel mooie vlek te zien.
  Een prachtig schilderijtje, waar je echter niet veel aan hebt, omdat het te klein is en niet alle details en vormen zijn zoals je ze echt zou willen zien…’
• 

  Andreas Blühm e.a., Ruud Venekamp – Olieverven / Oil paintings 2005 – 2016

  ‘Schilderkunst nu, moet zo ver mogelijk verwijderd zijn van het woord, wil het nog iets toevoegen aan de hedendaagse kunst. Alles is al talig. Je mond houden en luisteren, kijken, voelen, invoelen, nadenken, niet direct je mening over van alles en nog wat geven.’

  Een gevleugelde uitspraak van beeldend kunstenaar Ruud Venekamp (1957) in een tijdsperiode waarin juist heel veel wordt gesproken en gezegd over die kunst. Een oproep die zinvol is maar die natuurlijk ook onmiddellijk zal worden gevolgd door allerlei meningen en opvattingen over het bekeken werk.
  En niet in de laatste plaats Ruud Venekamp zelf. Iemand die wellicht mede vanuit zijn rol als docent de ambitie heeft het verbeelde te verwoorden, om toe te lichten waaruit het geschilderde en getekende voortkomt en vooral om daarmee een brug te slaan tussen de kijker en het beschouwde.
• 

  Bert Andreae, Voorste scherm, voorlaatste stand – De smalste kier als ruimste venster – standaard editie

  Naast de hoofdtitel Voorste scherm, voorlaatste stand heeft de uitgave van Bert Andreae ook een ondertitel: De smalste kier als ruimste venster.
  Bovendien is er vervolgens nog een sub-ondertitel: Het doorgronden van een beeldtaal middels autobiografisch veldwerk.
  En blijkbaar zijn deze benoemingen nog niet genoeg, want hierna volgt nogmaals een toelichting op de hoofdtitel van zijn boek: Uitpluizen van wolligheden, inspelen op het plausibele, sleutelen aan factoren, jongleren met fricties.

  Al op de titelpagina van zijn kunstwerk-in-boekvorm – van een kunstenaarsboek is eigenlijk geen sprake vanwege de cleane uitvoering en vormgeving van het werk – excelleert Andreae in een spel van overmatige explicaties waarvan het maar de vraag is of de lezer/kijker er een steek wijzer van wordt. )*
• 

  Bert Andreae, Voorste scherm, voorlaatste stand – De smalste kier als ruimste venster – luxe editie

  Naast de hoofdtitel Voorste scherm, voorlaatste stand heeft de uitgave van Bert Andreae ook een ondertitel: De smalste kier als ruimste venster.
  Bovendien is er vervolgens nog een sub-ondertitel: Het doorgronden van een beeldtaal middels autobiografisch veldwerk.
  En blijkbaar zijn deze benoemingen nog niet genoeg, want hierna volgt nogmaals een toelichting op de hoofdtitel van zijn boek: Uitpluizen van wolligheden, inspelen op het plausibele, sleutelen aan factoren, jongleren met fricties.

  Al op de titelpagina van zijn kunstwerk-in-boekvorm – van een kunstenaarsboek is eigenlijk geen sprake vanwege de cleane uitvoering en vormgeving van het werk – excelleert Andreae in een spel van overmatige explicaties waarvan het maar de vraag is of de lezer/kijker er een steek wijzer van wordt. )*
• 

  Jaap Brouwer, Johan van Meurs – Een studie over een pionierend orgeladviseur

  Johan van Meurs (1903-1986) is een van de bekendste Groninger organisten uit de twintigste eeuw. Behalve organist was hij dirigent en veel gevraagd muziekdocent.

  Het feit dat hij met name in de periode 1930-1950 actief was als orgeldeskundige en in die hoedanigheid nieuwbouw en restauraties begeleidde, was maar weinigen bekend. Juist over dat deel van zijn werk gaat dit boek.
  Uitgebreid wordt ingegaan op de context waarbinnen hij opereerde: wat speelde er op orgelgebied in de twintigste eeuw, wat is een orgeladviseur, wie waren op dat gebied zijn collega’s, bij welke projecten was hij betrokken en wat was hierbij zijn insteek?

   
• 

  Elmer Spaargaren, Stad & Universiteit – Academiestad Groningen in beeld

  Elmer Spaargaren brengt al decennia lang vele facetten van de stad Groningen in beeld.
  In opdracht van universiteit, gemeente en diverse andere organisaties maakte hij sinds het eind van de jaren zestig foto’s van allerlei gebeurtenissen en personen in de stad.

  Naast het opdrachtwerk vulde hij zijn archief graag aan met op eigen initiatief gemaakte beelden. Foto’s die de veranderingen in en om de stad Groningen vanaf de jaren zestig tot nu zichtbaar maken.

   
• 

  Bep van der Vinne, Gaandeweg – Schilderijen en wandobjecten, een selectie – standaard editie

  Gaandeweg is het materiaal zelf mijn uitdaging geworden. Daarbij ligt het accent op structuur en gelaagdheid. De mogelijkheden van verf en karton lijken mij eindeloos. Het is zoeken, uitvinden, telkens nieuwe mogelijkheden en technieken ontdekken.

  De uitgave Gaandeweg is de eerste uitgave van Bep van der Vinne, waarin zij een kritische selectie presenteert van negentien beeldende werken uit de periode 1992 tot 2016: schilderijen en wandobjecten.
  Het belangrijkste materiaal waar zij haar beeldende werken uit opbouwt, is het zogenaamde grijsbord. Zoals de naam al zegt, grijs van kleur, gerecycled van oud gebruikt papier en meestal van een dikte van ruim 2 mm. Normaal vooral toegepast door boekbinders als basis voor de harde covers van gebonden boeken, meestal onzichtbaar verborgen onder bedrukt papier.

  Maar Bep van der Vinne is juist gefascineerd door de primitieve, aardse uitstraling van het uiterlijk van grijsbord zelf, als puur materiaal. Zij bewerkt dit door het te scheuren, te schuren, te bekrassen, te besnijden, het te bewerken met acrylverf of pastelkrijt, lagen op elkaar plakkend. En het liefst voert zij die behandelingen meerdere malen en door elkaar uit totdat er voor haar een spannend en aantrekkelijk resultaat ontstaat. Een resultaat met een rijke gelaagdheid op het platte vlak en tegelijk ook in de ruimtelijkheid van de werken.
   
• 

  Bep van der Vinne, Gaandeweg – Schilderijen en wandobjecten, een selectie – luxe editie

  Gaandeweg is het materiaal zelf mijn uitdaging geworden. Daarbij ligt het accent op structuur en gelaagdheid. De mogelijkheden van verf en karton lijken mij eindeloos. Het is zoeken, uitvinden, telkens nieuwe mogelijkheden en technieken ontdekken.

  De uitgave Gaandeweg is de eerste uitgave van Bep van der Vinne, waarin zij een kritische selectie presenteert van negentien beeldende werken uit de periode 1992 tot 2016: schilderijen en wandobjecten.
  Het belangrijkste materiaal waar zij haar beeldende werken uit opbouwt, is het zogenaamde grijsbord. Zoals de naam al zegt, grijs van kleur, gerecycled van oud gebruikt papier en meestal van een dikte van ruim 2 mm. Normaal vooral toegepast door boekbinders als basis voor de harde covers van gebonden boeken, meestal onzichtbaar verborgen onder bedrukt papier.

  Maar Bep van der Vinne is juist gefascineerd door de primitieve, aardse uitstraling van het uiterlijk van grijsbord zelf, als puur materiaal. Zij bewerkt dit door het te scheuren, te schuren, te bekrassen, te besnijden, het te bewerken met acrylverf of pastelkrijt, lagen op elkaar plakkend. En het liefst voert zij die behandelingen meerdere malen en door elkaar uit totdat er voor haar een spannend en aantrekkelijk resultaat ontstaat. Een resultaat met een rijke gelaagdheid op het platte vlak en tegelijk ook in de ruimtelijkheid van de werken.
   
• 

  Piet H. Wijk en Emme Groot, Groninga Dominium – geschiedenis van de cartografie van de provincie Groningen en omliggende gebieden van 1545-1900 – chique editie

  Deze chique editie bestaat uit de hieronder beschreven uitgave Groninga Dominium die ten tijde van haar verschijning in 2006 werd gesigneerd door Piet H. Wijk en genummerd door de uitgever in een beperkte oplage van 25 exemplaren.
  Deze editie is opgeborgen in een perfect passende zogenaamde éénboekskast.

  Deze in massief Noord-Amerikaans essenhout uitgevoerde ‘kast’ is speciaal gemaakt door meubelmaakster Geertje Pouderoijen.  Hij bevat aan beide zijden de uitgefreesde titel zoals deze ook op de boekband in goudfoliedrukwerk is uitgevoerd. De kast is vervolgens met groene natuurverf en een onzichtbare beschermende matte lak behandeld.
  Voor het behoud van het boek is op de bodem van de kast een verhoging gemaakt om het wijkende binnenwerk te ondersteunen.
  Met een eenvoudige constructie kan de kast aan de losse achterwand-lat gehaakt worden, die door middel van één schroef (bijgeleverd met plug) aan de muur wordt bevestigd.
• 

  Renate de Backere, Onderweg – Over ziek worden en beter leven

  ‘Afscheid nemen van de Renate die ik kende. […] Zoals ik mijn leven voor me zag.
  Afscheid nemen van verwachtingen, van een levenshouding.’
  De consequenties van een ernstige en levensbedreigende ziekte op iemands levensgevoel zijn gigantisch.
  Alle vanzelfsprekendheden van het dagelijkse bestaan vallen weg en je moet maar proberen uit te vinden hoe je opnieuw een evenwicht kunt vinden.
  ‘Onzekerheid went. Het kan, accepteren dat je het simpelweg niet weet. Waarom willen we altijd alles maar weten, een idee vormen over wat ons te wachten staat, iets duiden en een naam geven? Soms zijn de dingen gewoon zoals ze zijn. Het is. Het is niet dit of dat, het is.’

   
• 

  Erik Beenker en Olga Wiese, ’n Wonderkrant in stad en ommeland – heruitgave van een aantal afleveringen in de weekendbijlage Dagweek – standaard editie

  Omstreeks 1970 brak een enerverende tijd aan bij het Noord-Nederlandse Nieuwsblad van het Noorden. Naast het reguliere journalistieke werk kregen redacteuren de mogelijkheid paginagrote reportages te schrijven op de grens van feit en fictie.

  Deze stukken, soms puur literaire bijdragen, verschenen in de weekendbijlage Dagweek.
  Redacteur Erik Beenker en tekenaar Olga Wiese kregen hun eigen pagina. Op goed geluk trokken ze erop uit en lieten zich verrassen.
  Deze reportages vormen de kern van deze publicatie. Daarnaast zijn verhalen van andere redacteuren opgenomen, waarbij Wiese ook de illustraties maakte.

  Dit alles geeft, in facsimile en op ware grootte, een beeld van een roemruchte periode uit het bestaan van het Nieuwsblad van het Noorden toen heel even alles leek te kunnen: ’n Wonderkrant in stad en ommeland.
• 

  Mariëtta Jansen e.a., Ploeg Jaarboek 2015 – Een storm van kleur

  Met deze tentoonstellingen ‘Nieuwe Wilden – Duits neo-expressionisme uit de jaren 80’ en ‘Wilden – Expressionisme van Brücke en Der Blauwe Reiter’, die in respectievelijk het Groninger Museum en Museum de Fundatie werden gehouden wierpen beide musea nieuw licht op het fenomeen expressionisme, dat velen met het begin van de twintigste eeuw associëren maar dat in de jaren tachtig opnieuw tot bloei kwam.

   
• 

  Zo tollig en zwarrig – Waantaal van Nico, Elseline Knuttel

  ‘Niemand die de woorden begreep die de hoogbejaarde Nico Broekhuijsen sprak toen zijn hersenen sporen van slijtage begonnen te vertonen. ‘Het wordt een tammende weg met fijn en schik en zolf.’

  Tegelijkertijd spraken ze boekdelen. Hij wist dat er iets niet klopte en dat het moeilijk zou worden in zijn laatste jaren.’

  Aldus Peter Koster in een recent artikel in het Algemeen Dagblad over de uitgave Zo tollig en zwarrig – Waantaal van Nico, die Elseline Knuttel, de partner van Nico Broekhuijsen, maakte op basis van zijn fantastische uitdrukkingen en taalvondsten.

   
• 

  Sabine Ticheloven en Annemieke Ruijg, Pieter Ruijg 1925-2004 – ‘Dit is wat ik zocht’

  ‘Waarom een boek over mijn vader als kunstenaar? Mijn vader heeft mij altijd enorm geïnspireerd.
  Als autodidact streefde hij naar de vrijheid om te doen en te laten, maar bleef hij ondertussen zoeken naar de essentie van vorm en bestaan.
  Hij gaf niet op ondanks weinig steun uit de kunstwereld. Hij was er ook de mens niet naar. Te bescheiden om een plek in die wereld te veroveren. Het ging hem er om zijn eigen kunstroute te mogen volgen door alle stijlen heen van De Ploeg tot abstract.’

  Annemieke Ruijg, dochter van Pieter, brengt met deze uitgave een ode aan haar vader, waarmee een door hem lang gekoesterde wens eindelijk in vervulling gaat, ook al kan hij dat jammer genoeg zelf niet meer meemaken: herinnerd te worden als veelzijdig beeldend kunstenaar.
  Maar samen met auteur Sabine Ticheloven heeft zij van dit boek heel wat meer gemaakt dan een ode alleen.